تایید شده توسط پزشکان متخصص ایزی مد

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام با پزشکان ایزی مد مشورت کنید

عنوان موضوعات این صفحه

آرتروز پسوریازیس چیست؟ انواع، تشخیص و علائم و درمان

آرتروز پسوریازیس یا آرتریت پسوریازیس یک بیماری التهابی مزمن است که به‌عنوان یک عارضه جانبی پسوریازیس شناخته می‌شود و به مفاصل آسیب می‌زند. این بیماری با علائمی نظیر درد، تورم و سفتی مفاصل همراه است و کیفیت زندگی بیماران را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در این مقاله به بررسی موضوعاتی از قبیل علائم آرتروز پسوریازیس و نقش سبک زندگی در مدیریت آرتروز پسوریازیس، خواهیم پرداخت.

1. آرتروز پسوریازیس چیست؟

آرتریت پسوریاتیک یک نوع بیماری التهابی مفاصل است که در افرادی که به پسوریازیس مبتلا هستند، بروز می‌کند. این بیماری به طور همزمان با علائم پوستی پسوریازیس یا بعد از آن، شروع می‌شود. این عارضه به‌صورت خفیف تا شدید ظاهر می‌گردد و تأثیر قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی فرد دارد. تشخیص زودهنگام و مدیریت مناسب آرتریت پسوریاتیک، اهمیت زیادی دارد.

2. شایع‌ترین علائم آرتروز پسوریازیس چیست؟

آرتروز پسوریازیس با مجموعه‌ای از علائم مختلف همراه می‌باشد که به شدت و نوع بیماری بستگی دارد. شناسایی این علائم به تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر، کمک می‌کند. این علائم، عبارت‌اند از:

1. درد مفاصل

یکی از شایع‌ترین علائم آرتروز پسوریازیس، درد در مفاصل است که به‌صورت مداوم یا متناوب، بروز می‌کند. این درد در مفاصل بزرگ مانند زانوها، مچ‌ها و انگشتان احساس می‌شود و فعالیت‌های روزمره را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. شدت درد در طول روز متفاوت است.

2. تورم مفاصل

تورم در مفاصل نیز از علائم آرتروز پسوریازیس است که به دلیل التهاب ناشی از بیماری، ایجاد می‌شود. این تورم  باعث افزایش اندازه مفاصل و تغییر شکل آن‌ها می‌گردد و به‌راحتی، قابل‌مشاهده است. تورم همراه با درد و سفتی می‌باشد و به محدودیت حرکتی، منجر می‌گردد.

3. سفتی مفاصل

سفتی مفاصل یکی دیگر از علائم آرتریت پسوریاتیک است که معمولاً در صبح‌ها یا بعد از مدت طولانی نشستن یا استراحت، احساس می‌شود. این سفتی به مدت چند دقیقه تا چند ساعت ادامه می‌یابد و باعث دشواری در حرکت و انجام فعالیت‌های روزمره می‌شود. با فعالیت و گرم‌شدن مفاصل، این سفتی، کاهش می‌یابد.

4. تغییرات در ناخن

تغییرات در ناخن‌ها، از جمله فرورفتگی، نازکی یا تغییر رنگ، از علائم این عارضه می‌باشد. این تغییرات به دلیل التهاب در ناحیه ناخن‌ها و بافت‌های زیرین آن‌ها، رخ می‌دهد. در برخی موارد، ناخن‌ها به طور کامل از بستر خود جدا می‌شوند که نشان‌دهنده شدت بیماری است.

5. التهاب تاندون‌ها

التهاب در تاندون‌ها و بافت‌های نرم اطراف مفاصل نیز از دیگر علائم آرتروز پسوریازیس به شمار می‌رود. این التهاب باعث درد و محدودیت حرکتی در نواحی مختلف بدن به‌ویژه در نواحی مانند تاندون آشیل و تاندون‌های دست می‌شود. این علائم به شدت بر فعالیت‌های روزمره و کیفیت زندگی بیماران تأثیر می‌گذارد.

3. انواع روش‌های تشخیص آرتروز پسوریازیس

تشخیص آرتروز پسوریازیس نیازمند ارزیابی دقیق بالینی و بررسی تاریخچه پزشکی بیمار است. پزشک با پرسش از علائم، سابقه خانوادگی و وجود بیماری پسوریازیس، اطلاعات لازم را جمع‌آوری می‌کند. معاینه فیزیکی نیز برای شناسایی نشانه‌های التهاب و محدودیت حرکتی مفاصل، انجام می‌شود.

علاوه بر معاینه بالینی، روش‌های تصویربرداری مانند رادیوگرافی و MRI به تشخیص آرتروز پسوریازیس، کمک می‌کنند. این روش‌ها به پزشک این امکان را می‌دهند که تغییرات ساختاری در مفاصل و بافت‌های نرم را مشاهده نمایند.

4. چند نوع آرتروز پسوریازیس وجود دارد؟

آرتریت پسوریاتیک به چند نوع مختلف تقسیم می‌شود که هر یک ویژگی‌ها و علائم خاص خود را دارند. شناخت انواع آرتروز پسوریازیس به پزشکان کمک می‌کند تا درمان مناسب‌تری برای بیماران ارائه دهند. جدول زیر به درک بهتر انواع آرتروز پسوریازیس، کمک خواهد نمود.

نوع آرتروز پسوریازیس توضیحات
آرتریت پسوریاتیک عادی شایع‌ترین نوع که با درد و التهاب در مفاصل بزرگ و کوچک همراه است.
آرتریت پسوریاتیک محوری تمرکز بر مفاصل ستون فقرات و ناحیه ساکروایلیاک که باعث درد کمر می‌شود.
آرتریت پسوریاتیک غیرتقارن در این نوع، التهاب مفاصل به‌صورت غیرتقارن و در یک یا چند مفصل بروز می‌کند.
آرتریت پسوریاتیک تقارن‌دار التهاب مفاصل به‌صورت متقارن در دو طرف بدن، مشابه آرتریت روماتوئید.
آرتریت پسوریاتیک ناخنی شامل تغییرات در ناخن‌ها به همراه التهاب مفاصل که باعث نازکی یا فرورفتگی می‌شود.

5. چه عواملی باعث آرتروز پسوریازیس می‌شوند؟

لوزه سوم با لوزه‌های دیگر که در پشت گلو قرار دارند، تفاوت‌های قابل توجهی دارد. در حالی که لوزه‌ها به راحتی قابل مشاهده‌اند، آدنوئیدها تنها با استفاده از دوربین‌های خاص قابل مشاهده هستند. این بافت‌ها در سال‌های اولیه زندگی اهمیت زیادی دارند، زیرا به مبارزه با عفونت‌ها کمک می‌کنند، اما پس از دوران کودکی معمولاً کوچک می‌شوند و به تدریج از بین می‌روند. این کاهش اندازه به این معنی است که وظایف آن‌ها در دوران بزرگسالی به حداقل می‌رسد.

1. سابقه خانوادگی

وجود سابقه خانوادگی از بیماری‌های خودایمنی و پسوریازیس خطر ابتلا به آرتروز پسوریازیس را افزایش می‌دهد. اگر یکی از اعضای خانواده به این بیماری‌ها مبتلا باشد، احتمال بروز آن در سایر اعضا بیشتر می‌شود. این نشان‌دهنده نقش ژنتیک در توسعه بیماری است.

2. عوامل محیطی

برخی عوامل محیطی مانند عفونت‌ها، آسیب‌های جسمی و استرس به‌عنوان محرک‌های شروع آرتروز پسوریازیس عمل می‌کنند. این عوامل سیستم ایمنی بدن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند و باعث بروز التهاب در مفاصل می‌شوند. به‌ویژه، عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی در برخی افراد شروع‌کننده بیماری است.

3. عوامل هورمونی

تغییرات هورمونی، به‌ویژه در زنان، بر بروز آرتروز پسوریازیس، تأثیر می‌گذارد. این تغییرات در دوران بارداری یا یائسگی رخ می‌دهند و به تشدید علائم بیماری، کمک می‌کنند؛ بنابراین، تغییرات هورمونی یکی از عوامل خطر آرتروز پسوریازیس، محسوب می‌شود.

4. چاقی

اضافه‌وزن و چاقی فشار بیشتری بر روی مفاصل وارد می‌کند و خطر ابتلا به آرتروز پسوریازیس را افزایش دهد. چربی‌های اضافی در بدن به تولید مواد التهابی کمک می‌نمایند که به التهاب مفاصل، منجر می‌شود.

5. مصرف سیگار

مصرف سیگار به‌عنوان یک عامل خطر برای توسعه آرتروز پسوریازیس، شناخته شده است. این عادت سیستم ایمنی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و به تشدید التهاب در بدن منجر می‌شود. همچنین، سیگارکشیدن به کاهش اثربخشی درمان‌های آرتروز پسوریازیس کمک می‌کند و عوارض بیشتری، ایجاد می‌نماید.

6. روش‌های درمان آرتروز پسوریازیس چیست؟

روش‌های درمان آرتروز پسوریازیس شامل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، داروهای بیولوژیک و درمان‌های فیزیکی می‌باشد. داروهای بیولوژیک به طور خاص برای هدف قراردادن عوامل التهابی، طراحی شده‌اند و  به کنترل علائم، کمک می‌کنند.

درمان آرتروز پسوریازیس شامل ترکیبی از روش‌های دارویی و غیردارویی است که هدف آن کاهش التهاب، کنترل درد و بهبود کیفیت زندگی بیماران می‌باشد. باتوجه‌به شدت و نوع بیماری، پزشکان درمان‌های مختلفی را تجویز می‌کنند.

7. نقش سبک زندگی در مدیریت آرتروز پسوریازیس چیست؟

سبک زندگی نقش بسیار مهمی در مدیریت آرتروز پسوریازیس دارد و تأثیر قابل‌توجهی بر کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد. تغذیه مناسب و متعادل به کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی بدن، کمک می‌کند. انتخاب مواد غذایی غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها و اسیدهای چرب امگا ۳ مانند ماهی‌های چرب، میوه‌ها و سبزیجات  به بهبود وضعیت عمومی بیماران، منجر می‌شود.

ورزش منظم نیز به‌عنوان یکی از اجزای کلیدی سبک زندگی و آرتروز پسوریازیس، شناخته می‌شود. فعالیت‌های ورزشی به تقویت عضلات اطراف مفاصل، افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش سفتی مفاصل، کمک می‌کنند.

8. تفاوت آرتروز پسوریازیس با سایر انواع آرتروز چیست؟

آرتروز پسوریازیس یک نوع خاص از آرتروز است که به دلیل ارتباط آن با بیماری پوستی پسوریازیس، بروز می‌کند. درحالی‌که انواع مختلفی از آرتروز وجود دارد، تفاوت آرتروز پسوریازیس و سایر آرتروزها در علل، علائم و درمان‌های آن‌ها مشخص می‌شود.

1. علت بروز

تفاوت آرتروز پسوریازیس و سایر آرتروزها در علت بروز آن‌هاست. آرتروز پسوریازیس به‌عنوان یک بیماری خودایمنی ناشی از التهاب مزمن در بدن، شناخته می‌شود، درحالی‌که سایر انواع آرتروز، مانند آرتریت روماتوئید، به دلایل مختلفی از جمله عوامل ژنتیکی و محیطی، بروز می‌کنند.

2. علائم بالینی

علائم آرتروز پسوریازیس شامل التهاب و درد در مفاصل به همراه نشانه‌های پوستی مانند پسوریازیس پلاکی است. در مقابل، در آرتریت روماتوئید، علائم شامل خستگی عمومی، تب و علائم دیگری می‌باشند که در آرتروز پسوریازیس کمتر مشاهده می‌گردد.

3. درمان

روش‌های درمان آرتروز پسوریازیس شامل داروهای بیولوژیک و درمان‌های خاص برای کنترل پسوریازیس نیز می‌شود. درحالی‌که درمان‌های آرتریت روماتوئید بیشتر بر کنترل التهاب و جلوگیری از آسیب مفاصل، تمرکز دارند. این تفاوت در رویکرد درمانی تأثیر زیادی بر نتایج بالینی دارد.

4. تأثیر بر ناخن‌ها

یکی از تفاوت‌های بارز آرتروز پسوریازیس با سایر انواع آرتروز، تأثیر آن بر ناخن‌هاست. در آرتروز پسوریازیس، تغییرات ناخن مانند فرورفتگی، نازکی یا تغییر رنگ رخ می‌دهد، درحالی‌که این تغییرات در سایر انواع آرتروز کمتر شایع هستند.

5. روند بیماری

تفاوت آرتروز پسوریازیس و سایر آرتروزها در روند بیماری نیز مشهود است. آرتروز پسوریازیس با دوره‌های عود و بهبود همراه می‌باشد و در برخی افراد به‌تدریج پیشرفت می‌کند. درحالی‌که در آرتریت روماتوئید، پیشرفت بیماری سریع‌تر و با عوارض بیشتری همراه است.

9. آیا درمان‌های طبیعی می‌توانند به آرتروز پسوریازیس کمک کنند؟

درمان‌های طبیعی آرتروز پسوریازیس به‌عنوان یک مکمل مؤثر در کنار درمان‌های پزشکی، مورداستفاده قرار گیرند. این درمان‌ها شامل تغییرات در رژیم غذایی، استفاده از گیاهان دارویی و تکنیک‌های مدیریت استرس هستند که می‌توانند به کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران، کمک کنند.

علاوه بر این، درمان طبیعی این عارضه شامل روش‌های فیزیکی مانند یوگا و فیزیوتراپی می‌باشند که به افزایش انعطاف‌پذیری و تقویت عضلات اطراف مفاصل، کمک می‌کنند. همچنین، استفاده از مکمل‌هایی مانند ویتامین D و زینک نیز می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی و کاهش علائم بیماری، منجر می‌شود.

10. چگونه می‌توان از آرتروز پسوریازیس پیشگیری کرد؟

پیشگیری از آرتروز پسوریازیس نیازمند توجه به عوامل مختلفی است که می‌توانند به کاهش خطر بروز این بیماری کمک کنند. با اتخاذ یک سبک زندگی سالم و مدیریت مناسب عوامل خطر، می‌توان احتمال ابتلا به این نوع آرتروز را کاهش داد.

1. رژیم غذایی متعادل

یکی از مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری از آرتروز پسوریازیس، رعایت یک رژیم غذایی متعادل و غنی از مواد مغذی است. مصرف میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و منابع پروتئینی کم‌چرب به کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی بدن، کمک می‌کند.

2. مدیریت استرس

استرس علائم آرتروز پسوریازیس را تشدید می‌کند، بنابراین مدیریت آن از اهمیت بالایی برخوردار است. تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن، تنفس عمیق و تمرینات آرامش‌بخش به کاهش استرس و بهبود وضعیت روحی، منجر می‌شود.

3. خواب کافی

خواب کافی و باکیفیت یکی از عوامل کلیدی در پیشگیری از آرتروز پسوریازیس است. خواب مناسب به بهبود عملکرد سیستم ایمنی و کاهش التهاب، کمک می‌کند. ایجاد یک الگوی خواب منظم و محیط خواب آرام به بهبود کیفیت خواب و در نتیجه به پیشگیری از علائم بیماری، منجر می‌شود.

4. اجتناب از مصرف سیگار

مصرف سیگار خطر ابتلا به آرتروز پسوریازیس را افزایش می‌دهد. این مواد به التهاب و آسیب به مفاصل، کمک می‌کنند و همچنین تأثیرات منفی بر سلامت بدن دارند؛ بنابراین، اجتناب از این عادات به‌عنوان یک راهکار مؤثر در پیشگیری از آرتروز پسوریازیس، محسوب می‌شود.

5. مراقبت از پوست

نگهداری از پوست و جلوگیری از خشکی آن  به کاهش عود پسوریازیس کمک می‌کند. استفاده از مرطوب‌کننده‌ها و اجتناب از مواد تحریک‌کننده  به حفظ سلامت پوست، منجر می‌شود.

6. چکاپ منظم با پزشک

نگهداری از پوست و جلوگیری از خشکی آن  به کاهش عود پسوریازیس کمک می‌کند. استفاده از مرطوب‌کننده‌ها و اجتناب از مواد تحریک‌کننده  به حفظ سلامت پوست، منجر می‌شود.

سخن پایانی

آرتروز پسوریازیس به‌عنوان یک بیماری پیچیده و چندوجهی نیازمند توجه و مدیریت دقیق است. تشخیص آرتروز پسوریازیس در مراحل اولیه به بهبود کیفیت زندگی بیماران و جلوگیری از پیشرفت بیماری، کمک می‌کند. در نهایت، آگاهی و آموزش در مورد این بیماری به پیشگیری از عوارض و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا، منجر می‌گردد.

سوالات پرتکرار کاربران

آرتروز پسوریازیس نوعی التهاب مفصلی است که در افرادی که به بیماری پوستی پسوریازیس مبتلا هستند، بروز می‌کند و می‌تواند باعث درد و التهاب در مفاصل شود.

تشخیص آرتروز پسوریازیس از طریق معاینه بالینی، بررسی تاریخچه پزشکی بیمار و انجام آزمایش‌های تصویری و آزمایش‌های خونی، صورت می‌گیرد.

درمان آرتروز پسوریازیس شامل داروهای ضدالتهاب، بیولوژیک، فیزیوتراپی و تغییرات سبک زندگی است که به کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی، کمک می‌کند.

تیم تحریریه ایزی مد

 از پزشکان و متخصصین حوزه سلامت، مترجمان و نویسندگان با تجربه حوزه پزشکی تشکیل شده است تا با تولید محتوای مناسب و به روز پزشکی مبتنی بر منابع علمی معتبر یاری رسان عموم مردم ایران و سلامتجویان باشد.